Wandeltraining week 4: het balkenhuisje en de coupure

De komende weken onderneem ik een poging een afstand van 10 km zonder problemen te kunnen lopen. Hier vind je geregeld een verslag van de vorderingen. Aangevuld met wetenswaardigheden over de omgeving.

De vierde trainingsweek omvat 3 trainingen: 3000m - 4000m - 3000m.

Maandag 22 juni: Ik heb een nieuw schema gemaakt, dat officieel uitgaat van de te lopen tijd i.p.v. de afstand. Maar ik zoek een middenweg, dus heb ik het vertaald naar afstand en ga het uit proberen. De bedoeling is gewoon prettig te wandelen, liefst onverhard en de tijd te nemen om foto's te maken.
De eerste trainingsronde zou 3 km in 35 min. moeten zijn. Dat zijn er meer geworden. Ik loop weer over de kanaaldijk (onverhard, dus langzamer), ik zie een aalscholver die zijn veren droogt (probeer hem te fotograferen) en geniet van bloeiende wilde planten. Op het laatste stukje dijk zijn de populieren vorig jaar vervangen door iepen, omdat ze een gevaar begonnen op te leveren voor het verkeer onderaan de dijk: er vielen geregeld grote takken uit. Door het omwoelen van de grond, groeit en bloeit er nu van alles. De Gele Morgenster staat zo mooi met haar hartje naar de ochtendzon gekeerd, dat moet op de foto. Maar er is nog veel meer moois om vast te leggen en zo is uiteindelijk de gelopen afstand ruim 3,3, km en de tijd 56 min. Gelukkig geeft de app ook de actieve tijd aan en die is 41 min. (waarbij ook het gedrentel voor een juist standpunt voor foto's). Ik vind het prima zo.

Dinsdag 23 juni: Volgens het schema is deze week een "pas op de plaats week". D.w.z. wel 3 trainingsrondjes, maar geen uitbreiding van de afstand/tijd. De meeste extra rondjes vervang ik deze week dus maar door Qigong oefeningen. 

Schotbalkenhuisje op de dijk

Woensdag 24 juni: Een trainingsrondje van 4 km in 45 min. Vanwege te verwachten hitte vandaag, loop ik al om 6 uur in de polders aan de oostkant van Philippine. Rustige route die langs het "balkenhuisje" leidt. In de binnendijk zit een coupure voor het voormalige stoomtrammetje. De coupure is voorzien van gleuven waar bij hoog water balken ingeschoven konden worden. Deze balken werden in de buurt van de coupure bewaard in een balkenhuisje. Op het traject van Hoek naar Philippine is ook de coupure bij Hoek nog intact. Je kunt hem van hier zien liggen in de verte en op een langere wandeling zal ik daar ongetwijfeld nog wel passeren. Voor het trammetje er was, voer er een veerboot over de kreek tussen deze beide dijken. 
Natuurlijk maak ik weer teveel foto's en kom ik op een andere tijd en afstand uit: 4,4 km in 59 min. Maar als ik naar de actieve tijd kijk, is dat 51 min. Met een gemiddelde snelheid van 5,11 km/u. Ik ben tevreden.

Donderdag 25 juni: Mijn nieuwe, lage, wandelschoenen zijn gearriveerd. Ik heb mijn hoge niet echt nodig in de omgeving waar ik nu loop en ze zijn behoorlijk zwaar. Ik probeer ze vandaag uit in huis. Gisteren na thuiskomst, protesteerde mijn knie een beetje. Maar even afwachten wat dat betekent, niets forceren. Dat wordt dus Qigong in de tuin.

Vrijdag 26 juni: Weer Qigong in de tuin. Mijn knie laat duidelijk merken, dat hij een pauze wil. Balen, maar het is niet anders.

De coupure bij het balkenhuisje

Zaterdag 27 juni: De trap op lopen is nog steeds een beetje gevoelig. Ik stel de wandeling uit tot de middag. Ik loop in huis mijn nieuwe wandelschoenen een beetje in. Ze bevallen goed. Maar ja, dan slaat het noodlot toe: ik krijg migraine en lig een deel van de middag in bed met medicijnen.

Zondag 28 juni: Een trainingsrondje van 3 km in 35 min.
Bij het opstaan is de migraine onder controle, maar nog niet weg. Ik besluit het er toch maar op te wagen en loop de laatste trainingsronde van deze week. Geen vooraf bepaalde route, maar op goed geluk met de mogelijkheid vanaf verschillende punten terug te kunnen keren naar huis, als knie of hoofd dat willen.
Het valt mee, de knie protesteert helemaal niet, ook niet bij het trappetje de dijk op en de licht doorzeurende migraine is na afloop zo goed als weg. Wat nog niets wil zeggen voor de rest van de dag: mijn medicijn werkt 24 uur en dan komt mijn hoofd vaak weer om een nieuwe pil vragen.
Maar het schema is gered. Vandaag kan ik er nog 3,3 km in 38 min. aan toevoegen. Geen extra rondjes deze week. 

Resultaten vierde week

De afgelopen week heb ik 3 keer gewandeld en in totaal ca. 11 km afgelegd. Allemaal volgens het trainingsschema.

© Jannie Trouwborst, juni 2020.

Sinds 31 mei 2020: training  34,5 km, totaal gelopen 58 km (afgerond).

Wandeltraining week 3: de mosselvissers van Philippine

De komende weken onderneem ik een poging een afstand van 10 km zonder problemen te kunnen lopen. Hier vind je geregeld een verslag van de vorderingen. Aangevuld met wat wetenswaardigheden over de omgeving.

De derde trainingsweek omvat 3 trainingen: 2500m - 3000m - 3500m.

Maandag 15 juni: de eerste trainingsronde van ruim 2,7 km is afgelegd. Iets later dan anders, omstreeks 7 uur de deur uit. Dat is dus het moment waarop de honden worden uitgelaten en de eerste mensen per auto het dorp verlaten. Het kost me moeite van de wandeling te genieten. Het is niet alleen dat het drukker is onderweg, het is ook dat ik mijn gedachten niet stil kan zetten. Mijn hoofd blijft maar de zinnetjes herhalen die ik wil gebruiken voor het blog over Knecht, alleen van Gerbrand Bakker. Terwijl ik ze thuis al vóór het wandelen opgeschreven heb. Maar misschien ga ik dat tijdens deze trainingen ook nog leren: niet met iets anders bezig zijn, dan met de wandeling.

Dinsdag 16 juni: vandaag geen wandeling. In plaats daarvan heb ik Qigong oefeningen in de tuin gedaan. Ook fijn in de frisse morgenuren. Er is een drukke dag voor de boeg en daarom maar rustig beginnen. Morgen weer een trainingsrondje.

Het lossen van de mossels

Woensdag 17 juni: de tweede trainingsronde van ruim 3,3 km. Erg vroeg, 6 uur, de zon schijnt al wel, maar het is ook een beetje mistig. Fijn wandelweer eigenlijk. Ik loop weer heen en weer langs het Kanaaltje. Tijd voor wat meer uitleg.

Vanaf het eerste kwart van de 19de eeuw leefde de bevolking van Philippine voornamelijk van de mosselvangst en -handel. In de dorpskom lagen in de haven de platbodems (hoogaarsen en hengsten) waarmee ze er op uit trokken. Via een diepe geul die uitkwam op de Braakman (een brede zijarm van de Westerschelde) voeren ze door het omringende slikken- en schorrengebied. Maar door voortschrijdende inpolderingen verzandde de geul. Na protesten van de vissers werd er een kanaal gegraven dat in 1900 geopend werd. Met aan weerszijden een hoge dijk die aan de voet een jaagpad had om de zeilschepen binnen te kunnen halen. Bij hoogwater werd het zeewater binnen gelaten en vastgehouden (in de spuikom), om het bij eb weer los te laten, om te voorkomen dat de haven van Philippine verzandde en waardoor ook het kanaaltje schoongespoeld werd.

In 1952 werd de Braakman afgedamd van de Westerschelde. Net op tijd voor de Watersnoodramp. Voor de mosselvissers uit Philippine en de garnalenvissers uit het Vlaamse Boekhoute betekende dat echter dat ze uit moesten wijken naar andere havens, Breskens bijvoorbeeld. Of een ander beroep moesten kiezen. Fruitteelt en akkerbouw bleek op de ingepolderde percelen een goede keus. Maar de zuiderburen waren zo gehecht aan de mosselen uit Philippine, dat het ene na het andere restaurant recht van bestaan bleek te hebben. En zo kon het komen, dat er in ons stadje (over die stadsrechten later meer) met ruim 2000 inwoners 7 goed lopende mosselrestaurants staan.

Het Kanaaltje is als aandenken blijven bestaan. Over de beide dijken loopt een wandelpad. De haven is gedempt. Het is nu een parkeerterrein voor de voornamelijk Vlaamse bezoekers van de mosselrestaurants. Op de afsluitende dwarsdijk van het Kanaaltje staan een aantal informatiepanelen met de geschiedenis van Philippine en o.a. de mosselvangst. De spuikom is veranderd in een wijk met luxe bungalows en het schaduwrijke Spuikompark.

Donderdag 18 juni: een extra rondje van ruim 2 km. Even gewacht tot het ophield met spetteren. De regen heeft alles opgefrist, alles geurt en kleurt. Ik liep door wolken van kamille en lavendel.

Vrijdag 19 juni: opnieuw een extra rondje van 2,6 km. Heerlijk wandelweer, al om 6 uur op pad. Wel vermoeid na deze korte wandeling. Geen idee hoe dat komt. Morgen de langste trainingsronde van deze week. En daarna een rust week. Het liefst zou ik doorstomen naar meer kilometers, maar ik begin te vermoeden, dat even pas op de plaats wel nuttig is.

Zaterdag 20 juni: een trainingsrondje dat 3,5 km zou moeten zijn bleek 4 km bij thuiskomst. Maakt niet uit, was een fijne wandeling en er zijn toch al plannen om iets aan het wandelschema te veranderen. Zodra je wat verder weg kunt, valt er meer van de natuur te genieten, zeker in het buitengebied. In de hoge populieren langs het Kanaaltje hoor ik onmiskenbaar een wielewaal, in de sloten kwaken de kikkers en over het al goudgeel kleurende graan scheren de boerenzwaluwen op jacht naar insecten. Geen mens te zien, geen auto of vliegtuig te horen.... Even krijg ik een gevoel van tijdloosheid: hoelang wordt er al niet gekwaakt, dudeljo geroepen en gescheerd over de velden? Niet om mensen te plezieren, maar toch word ik word er gelukkig van.

Zondag 21 juni: een rustdag, met Qigong oefeningen in de tuin. Ik gebruik deze dag om een nieuw trainingsschema te ontwerpen. Het oorspronkelijke van e-Routes bevalt helemaal niet. Op internet is genoeg te vinden, de meeste gaan uit van tijdseenheden i.p.v. km. Ik maak een combinatie, vul de rustweken en -dagen anders in. Voortgang boeken zonder blessures te krijgen, dat is de bedoeling.

Resultaten tweede week

De afgelopen week heb ik 5 keer gewandeld en in totaal ca. 15 km afgelegd. Daarvan werden 10 km volgens het trainingsschema gelopen.

© Jannie Trouwborst, juni 2020.

Sinds 31 mei 2020: training  23,5 km, totaal gelopen 47 km (afgerond).

Wandeltraining week 2: een eigen ritme gevonden

De komende 12 weken onderneem ik een poging een afstand van 10 km zonder problemen te kunnen lopen. Hier vind je geregeld een verslag van de vorderingen.

De tweede trainingsweek omvat 3 trainingen: 2000m - 2500m - 3000m.

Zaterdag 6 juni blijkt geen trainingsdag te zijn volgens de app. Ik kies dus voor een eigen rondje van ruim 2,5 km en maak onderweg nog wat foto's voor dit blog. De terrassen op het dorpsplein liggen er nog verlaten bij. De straten glimmen van de regen van vannacht. Als het weer mee zit, zitten ze straks weer helemaal vol, met anderhalve meter afstand natuurlijk. Mijn eigen route kiezen is wel zo prettig, maar met deze korte afstanden zit er in wat ik tegenkom niet veel afwisseling. Via het Waterdijkbos keer ik terug naar huis. 

Zondag 7 juni: het eerste trainingsrondje van deze week van 2 km. Het is kwart over zes als ik de deur uitstap. Alles is nog nat van de langverwachte regen van gisteren en vannacht. Het is behoorlijk fris, maar tussen de donkere wolken schijnt alweer de zon. De natuur ziet er opgefleurd uit.

Ik wandel weer door het Waterdijkbos. Begin vorige eeuw woonden er voornamelijk mosselvissers in Philippine. In de smalle straatjes in de dorpskern staan nog een aantal woningen die met enige moeite te herkennen zijn als hun woningen. Inmiddels zijn een aantal daarvan onherkenbaar "opgeknapt" en in gebruik als vakantiewoning.

Met de vestiging van DOW in Terneuzen in de jaren zestig, kwamen er werknemers vanuit de rest van Nederland naar Zeeuws-Vlaanderen. Velen streken neer in Philippine. Al naar gelang hun functie bij het bedrijf gingen ze wonen in ruime nieuwbouw woningen net buiten de dorpskern of in vrijstaande woningen in de wijk het Kanaalpark en kapitale villa's in de wijk het Waterdijkbos. Inmiddels zijn de bewoners allang niet allemaal meer werkzaam bij DOW. Bovendien hebben de Vlamingen de (naar verhouding) goedkope woningen in Zeeuws-Vlaanderen ontdekt en zijn ook in Philippine komen wonen.

Maandag 8 juni: een eigen rondje van net geen 2 km. Ik heb besloten die extra rondjes te beperken tot 2 à 2,5 km. De lengte van de trainingsrondjes zal toe gaan nemen en dan moet ik tussendoor niet teveel gaan vragen van mijn spieren en gewrichten, begrijp ik. Mijn verhouding met de e-Routes app bereikt een dieptepunt. Ik ga op zoek naar een andere.

Dinsdag 9 juni: het tweede trainingsrondje van 2,5 km met een nieuwe app: Caynex Sports Tracker. Lekker vroeg (6.15 uur) door het buitengebied, zelfde rondje als vorige week, langs het huis van de burgemeester. Natuurlijk heeft Philippine geen eigen burgemeester. Zeeuws-Vlaanderen heeft nog maar drie gemeenten: Sluis, Terneuzen en Hulst. Philippine hoort bij Terneuzen. Dat de burgemeester deze ambtswoning in Philippine heeft gekozen kan ik best begrijpen. Het is een fraai en rustig plekje. Het rondje van 2,6 km leg ik in een half uur af. Ik voel me wel een beetje stijf, maar dat komt denk ik door het werken in de tuin, afgelopen weekend. 

Woensdag 10 juni: een eigen rondje van 2,3 km. De E-routes app staat nu op mijn tablet en gebruik ik alleen nog voor routesuggesties en het trainingsschema. Met Caynex registreer ik alle relevante gegevens. Dat zijn er veel meer dan op de oude app, terwijl hij maar een tiende van de ruimte inneemt en veel minder batterij gebruikt. Ik vind het wel erg sneu voor al die gezinnen die met e-Routes de Avondvierdaagse moeten lopen, waaronder mijn kleindochters. Ik hoop dat men daar een beetje soepel omgaat met het toekennen van medailles! 

Donderdag 11 juni: het derde trainingsrondje van 3 km. Langs het kanaaltje, onderlangs de dijk, het dorp uit en terug over de dijk. Het gaat prima. Mijn bedoeling is in elk blog iets te vertellen van de omgeving waar ik wandel. Volgende week is het kanaaltje aan de beurt. 
Een ander besluit is, dat ik het begin van de trainingsweek voortaan op maandag wil zetten, zodat de langste afstand in het weekend gelopen kan worden. De rest van de week deel ik in, zoals het het uitkomt. Met steeds langer wordende trainingsrondjes is dat wel zo handig.

Vrijdag 12 juni: Toch maar een rustdag genomen. Samen met het tuinwerk werd het een beetje teveel.

Zaterdag 13 juni: een eigen rondje van ruim 2 km. Extra vroeg, alles ruikt dan zo lekker en de vogels hoor je extra goed, zeker zonder andere geluiden.

Zondag 14 juni: een eigen rondje van ruim 2 km. In het Spuikompark blijkt een grote kraaienkolonie te zitten. Ze lieten zich luid en duidelijk horen. Indrukwekkender dan het vriendelijke geluid van de kauwtjes in de bomen langs het kanaaltje. 

Resultaten tweede week

De afgelopen week (zaterdag t.m. zondag) heb ik 7 keer gewandeld en in totaal ca. 18 km afgelegd. Daarvan werden 7,5 km volgens het trainingsschema gelopen. Ik maak inmiddels gebruik van een andere app, die bevalt beter.
Vanaf morgen wil ik het wandelschema weer oppakken. Ik geloof inmiddels wel, dat af en toe een rustdag verstandig is.

© Jannie Trouwborst, juni 2020.

Sinds 31 mei 2020: training  13,5 km, totaal gelopen 32 km (afgerond).

Wandeltraining week 1: De afronding

De komende 12 weken onderneem ik een poging een afstand van 10 km zonder problemen te kunnen lopen. Hier vind je geregeld een verslag van de vorderingen.

De eerste trainingsweek omvat 3 trainingen: 1500m- 2000m - 2500m. Hier het vervolg van de eerste trainingsweek. 

2500 meter 

Op donderdag 4 juni denk ik met mijn derde en laatste trainingsrondje van 2500 meter de eerste trainingsweek af te kunnen sluiten, maar helaas dat mag niet: dit is een verplichte rustdag. Blijkbaar zitten er tussen training 2 en 3 twee rustdagen. Ik begin de starheid van deze app inmiddels behoorlijk irritant te vinden. Voor morgen wordt regen voorspeld, dus had ik liever vandaag mijn derde trainingsrondje gelopen. Bovendien begint zaterdag eigenlijk de tweede trainingsweek. Ik ben benieuwd of ik, zonder rustdag er tussen, zaterdagmorgen wel mag trainen van de app.

Ik kies dus maar voor een eigen rondje en blijk de afstand toch wel goed in te kunnen schatten: ik loop exact 2500 meter door ons dorp in 30 minuten. Eerst door de dorpskern, langs onze bijzondere kerk, door de smalle straatjes met de voormalige vissershuisjes en daarna door het Waterdijkbos, een ruim opgezette wijk met kapitale villa's. Het contrast kan niet groter zijn. 

Langs de woning van de burgemeester

Vrijdag 5 juni loop ik mijn laatste trainingsrondje van deze week. Er is niet veel keus: de app geeft maar één route op: langs de noordelijke buitenrand van Philippine. Hier woont onze burgemeester, die heeft een mooi plekje uitgezocht. Het weer is behoorlijk fris, er staat een koude wind. Gelukkig loop ik het laatste stuk door het buitengebied onderlangs één van de vele oude binnendijken van dit deel van Zeeuws-Vlaanderen. Lekker uit de wind. De app gedraagt zich goed, zelfs na het maken van foto's gaat hij verder op de route. Ik kom uit op 2430 meter in minder dan een half uur.

Resultaten eerste week

De afgelopen week heb ik elke dag gewandeld en in totaal ruim 14 km afgelegd. Daarvan zijn 6 km volgens het trainingsschema gelopen. De kennismaking met de app verliep niet soepel. In de komende blogs wil ik daar minder aandacht aan besteden, tenzij er iets heel opmerkelijks is. De vorderingen en de omgeving zullen dan meer aandacht krijgen.

© Jannie Trouwborst, juni 2020.

Sinds 31 mei 2020: training 6 km, totaal gelopen 14 km.

Wandeltraining week 1: Langzaam beginnen

De komende 12 weken onderneem ik een poging een afstand van 10 km zonder problemen te kunnen lopen. Hier vind je geregeld een verslag van de vorderingen.

Eigenlijk is 7 km geen probleem voor me. Toch heb ik besloten de hele opbouw van 1,5 tot 10 km te volgen, omdat ik behalve de afstand ook regelmaat in wil bouwen. Daar liepen vorige pogingen nog wel eens op stuk. Ik gebruik daarbij (voorlopig) de eRoutes-app. Maar het schema is ook zonder de app te volgen. Voordeel van de app lijkt te zijn, dat die ook routes van de gewenst afstand voorstelt. Ik ken de omgeving goed, maar het exact inschatten van de afstand is lastiger.

De eerste trainingsweek bevat 3 trainingen: 1500 m - 2000m - 2500m. 

1500 meter

Philippine - Markt (Philipsplein officieel)

Op zaterdag 30 mei loop ik de eerste, vroeg in de morgen, zes uur, heerlijk rustig. Een route van eRoutes over bekend terrein, maar net even anders dan anders. Ik kom langs de kerk en onze 7 mosselrestaurants en kan zien dat alles klaar staat, binnen en buiten op de terrassen, voor de ontvangst van de gasten, meest Vlamingen, op anderhalve meter op 1 juni. Ik hoor de vogels volop zingen en geniet van de geuren en kleuren van alles wat bloeit. Maar 1500 meter is wel erg weinig. Na 17 minuten ben ik weer thuis.

Mijn ervaring met eRoutes loopt een eerste deuk op: de gekozen route wordt in slecht verstaanbaar Engels uitgesproken. Ik zet het geluid uit, ik hoor liever de vogels. Via het kaartje is hij ook te volgen (bovendien ken ik de weg). Thuisgekomen ontdek ik dat mijn 6 jaar oude mobiel 30% van zijn batterij heeft verbruikt voor deze 1500 m. Dat belooft niet veel goeds voor de 10 km....

Op zondag 31 mei besluit ik nog een rondje te lopen, nu van 2000meter. Ook uitgekozen door eRoutes, maar precies zoals ik het zelf zou lopen. Maar dat kan niet als trainingsrondje: ik mag er pas op 1 juni weer één lopen. Toch loop ik het en het wordt wel opgeslagen: als vrije wandeling. Genieten doe ik even tegoed wel op de vroege morgen, het is nog steeds mooi wandelweer en de tuintjes liggen er mooi bij.

Op maandag 1 juni dan maar een tweede poging, nu als officiële trainingsronde. Maar blijkbaar doe ik iets verkeerd, want bij thuiskomst blijkt hij opgeslagen te worden als vrije route en word ik aangespoord mijn tweede trainingsronde te gaan lopen. Dat wordt dan morgen helaas. Of het zo moet zijn, kom ik op mijn wandeling, hoewel het pas zeven uur is, twee wandelaars tegen die ik al van verre een hele tijd zag twijfelen en wijzen naar alle mogelijke richtingen. Ik spreek ze aan en kan ze op pad helpen. Ze gaan een mij bekende en mooie route wandelen van 14 km! Ik ben jaloers.

2000 meter 

Op dinsdag 2 juni hetzelfde rondje weer gelopen, maar nu dus officieel als trainingsrondje. Streng toegesproken door de app, dat ik te laat ben, maar dat dat voor één keertje niet erg is. Ik weet inmiddels dat het gisteren fout ging, omdat je verplicht bent een voorgestelde route te lopen bij de training en dan niet de vrije keus hebt. Hoewel de app anders suggereert. Wederom gebruikte mijn mobiel 30% van zijn batterijinhoud....

Inmiddels is de app aangepast voor de Avondvierdaagse. Ik twijfel of ik die ook zal doen. Het kan tot 31 augustus en 5 km behoort tot de keuzemogelijkheden. Als het goed is bereik ik die afstand in de 6de week.

2500 meter

Op woensdag 3 juni was het volgende trainingsrondje van 2500 meter weer niet mogelijk (verplichte rustdag), dus koos ik voor een vrije route van bijna 2 km. Met de mogelijkheid wat te experimenteren. Allereerst de pauze- en hervatknop. Ze werken, maar zeer traag. Je moet geruime tijd wachten als je op herstart klikt voor er ook echt herstart wordt.

Dan het afwijken van de voorgestelde route. Dat is een groot probleem: zelfs een kleine afwijking is niet mogelijk. Direct verschijnt in beeld: keer terug naar de route. Ook als je even verderop weer op de route komt, blijft dat staan en komen de routeaanwijzingen niet meer terug. De route zelf blijft gelukkig wel aangegeven op de kaart en ook waar je je bevindt. Wat er echter gebeurt als het om een officiële trainingsroute gaat, moet ik nog uitvinden. Wordt die geaccepteerd? Dat wordt wat voor de Avondvierdaagse lopers....

Tenslotte het maken van foto's. Dat lukte en ik kon terugkeren naar de routekaart en verder gaan op de plek waar ik was gebleven. Of de richtingaanwijzingen dan ook nog doorgaan, kon ik niet meer controleren, omdat die nog steeds op Keer terug naar de route stond. Een volgende keer dus maar.

© Jannie Trouwborst, juni 2020.

Wandeltraining: nieuwe poging

Mijn verlangen om weer eens een streekpad van een behoorlijke lengte te kunnen lopen, knaagt al jaren aan me. Waar is de tijd gebleven dat ik met gemak 20 km op een dag kon wandelen? Nu ben ik al blij met 8 km. Natuurlijk gaat de leeftijd meespelen, maar zolang er tengere mannetjes van 90 zijn die de Vierdaagse van Nijmegen uitlopen, moet het voor een gezonde vrouw van 72 toch mogelijk zijn tenminste 15 km per dag te lopen en zo de Loop van de Reest van het Drents Landschap bijvoorbeeld (160 km) in een vakantie van twee weken te volbrengen.

Wandelen op het Krijtlandpad

Maar sippen en zeuren brengt me niet verder, serieuze actie is het enige wat helpen kan. Natuurlijk bedacht ik dat al vaker en deed ik pogingen mijn wandelconditie op peil te brengen. Helaas strandden ze na verloop van tijd. Soms doordat hardnekkige blessures mijn plannen doorkruisten. Soms de mijne en soms die van mijn echtgenoot, want meestal zijn we samen op pad. Van de streekpaden die we samen liepen, getuigen de fotoboeken, die ik nauwelijks nog in durf te kijken, omdat ze de verloren wandelconditie en daardoor het plezier dat we eraan beleefden, alleen maar duidelijker maken. 

En mooi zijn ze, de streekpaden. Ik vind het heerlijk een rondje te lopen en zo een bepaalde streek heel goed te leren kennen. Prettiger dan de echte LAW's, waarbij je het halve land doorkruist. Hoewel dat door de eraan verbonden thema's ook wel interessant kan zijn. Maar ze zijn zo lang en ik houd ervan iets af te ronden, letterlijk en figuurlijk.

Goede herinneringen heb ik aan het Krijtlandpad, het Twentepad en het Scholtenpad. Aan het Oosterscheldepad begonnen we, lekker dicht in de buurt, maar na een onderbreking door een hardnekkige blessure hebben we dat niet afgemaakt. De Brabantse wal viel tegen en na een aantal etappes stopten we daar mee. Bovendien was mijn conditie toen al zo pover, dat we voor een klein stukje op die route niet meer een hele reis wilden ondernemen. We bleven wel wandelen, voornamelijk in Zeeland en in Vlaanderen. En ook tijdens de vakanties (voornamelijk in Nederland) wandelden we veel, maar in de buurt van de 10 km kwamen we zelden nog.

De wensen en dromen blijven. De Walk of Wisdom lijkt me geweldig. En het Gelukkigerwijspad. Ik won de wandelgids van de wandelroute van dit jaar: Westfriese Omringdijk. Maar ook de Noardlijke Fryske Walden trekken, door mijn Friese wortels. Voorbije korte vakanties in die omgeving maken dat verlangen alleen maar sterker.
Dat geldt trouwens ook voor het vergeten Groningen. Ook dat heeft ons tijdens vakantieperiodes getoond welke verborgen schoonheid het bezit. Het onlangs gepresenteerde Groninger Brogenpad lijkt me wel wat. De routes bestaan uit een lange afstandswandeling (LAW) en rondwandelingen. De lange afstandswandeling gaat langs alle Groninger borgen en heeft een lengte circa 240 km. Er zijn 20 etappes van gemiddeld 12 km. De rondwandelingen starten vanaf een borg en variëren in lengte van 11 tot 15 km. Dat zou dus goed te doen moeten zijn.

Maar ik zit dus weer te dromen en daar komen we niet verder mee. Tijd voor actie. De Avondvierdaagse gaat dit jaar niet door, d.w.z. op de gebruikelijke manier. Daar is iets op gevonden. De details vind je HIER. Erbij hoort een app: eRoutes. Daarmee kun je toch een medaille verdienen. Leuk voor de kinderen misschien?

Maar ik heb hem gedownload om ermee een trainingsschema op te zetten. Om te beginnen een training om in 12 weken 10 km te kunnen lopen. Ik ga dit wandelblog gebruiken om mijn ervaringen en vorderingen bij te houden. Het is nog te vroeg om er veel over te melden, behalve dan dat de batterij van mijn oude mobiel wel erg snel leeg lijkt te raken. En dat het trainingsschema nogal star is... Maar daarover een volgende keer.

Ik hoor graag ervaringen over andere app's die kunnen helpen bij het volgen van een trainingsschema. Dus als je tips hebt? Graag!

© Jannie Trouwborst, mei 2020.

't Ommetje van Hoofdplaat

Stichting Landschapsbeheer Zeeland heeft een paar jaar geleden het maken van ommetjes in de buurt van dorpen gestimuleerd. Ten eerste voor de bewoners, om een frisse neus te kunnen halen, maar ook met de bedoeling de ommetjes uiteindelijk tot een dekkend wandelnetwerk aaneen te kunnen sluiten. Dat bestaat inmiddels in heel Zeeland, er zijn overzichtskaarten van te koop. Maar het maken van de aparte ommetjes is nog steeds interessant. De komende tijd willen we er een aantal opzoeken.

't Ommetje van Hoofdplaat

’t Ommetje is een wandeling rond Hoofdplaat. Zomaar een ‘Ommetje’, maar toch ook weer niet. Want dit Ommetje won in 2007 de wedstrijd “’t Mooiste Ommetje van Zeeland”, uitgeschreven door Stichting Landschapsbeheer Zeeland en de Provincie Zeeland.
De lengte (5-6 km), toegankelijkheid, afwisseling en de betrokkenheid van de dorpsbewoners zelf waren de belangrijkste elementen waarom het Ommetje er volgens de jury met kop en schouders bovenuit stak. En nog altijd zorgen de dorpsbewoners ervoor dat hun Ommetje onderhouden wordt. 

Zou je dit ommetje ook wel eens willen lopen, dan kun je een PDF vinden op de site van HOOFDPLAAT. Daar vind je ook de adressen waar je een folder (in het Nederlands of Duits) op kunt halen, maar als het goed is liggen die ook aan de opgang van de dijk in een speciaal kastje.

Wij kiezen op deze zaterdagmiddag voor een wandeling op een plek waar we geen drukte verwachten. En dat klopt. Af en toe een andere wandelaar, maar altijd meer dan genoeg ruimte om elkaar te ontlopen. We parkeren bij het oorlogsmonument onder aan de dijk. Net als de andere dorpen in West Zeeuws-Vlaanderen is Hoofdplaat in de oorlog zwaar getroffen door het gevecht om de Scheldemond. Vermeld staan de namen van zowel de burgerslachtoffers, als van de Canadezen die hier sneuvelden.  Het monument is daarom ook het startpunt van de Bevrijdingsmars Hoofdplaat – Knokke, die ieder jaar begin november gehouden wordt. Die herdenkingsmars is ca. 33 km. lang.

Het waait flink als we de dijk opklimmen en de wind is fris. Maar het uitzicht over de zee willen we ons niet laten ontgaan. De folder vertelt ons over het verdwenen haventje van Hoofdplaat en op het informatiebord lezen we meer over de Westerschelde, wat er te vinden is (schelpen, planten, vogels) en waar de HOOGE PLATEN liggen: zandplaten waarop de zeehonden vaak liggen te zonnen. Met de verrekijker op de dijk en een beetje geluk kun je ze zien liggen. We laten ons niet afschrikken door de pittige koude wind en volgen de zeedijk een poosje.

Nadat we via een trap de dijk terug oversteken, slaan we rechtsaf en lopen een stukje over de asfaltweg tot er links van de weg een wandelroute begint door "t Poldertje, een natuurgebiedje. Het is ontstaan na een dijkdoorbraak in 1953. Nu is het er mooi wandelen, tussen bijzondere planten en veel meidoorns en met zicht op de kreken en plasjes. Het loopt om het Vakantiepark Scaldia heen, dat ook op het verdronken land is gebouwd. Uiteindelijk komen we uit op de doorgaande weg richting dorpskern.

Hoofdplaat heeft twee kerkgebouwen, maar geen van beide heeft nog deze functie. We passeren de voormalige katholieke kerk en zien op de kruising midden in het dorp de toren van de hervormde kerk, verbouwd tot woonhuis. Ervoor staat het fraaie en goed onderhouden stadhuis uit 1913.

Hier slaan we even rechtsaf om het kapelletje te bezoeken van Onze Lieve Vrouwe van Zaterdag. Opgericht door de dankbare katholieke inwoners van Hoofdplaat. Bij de doorbraak van de dijk (op een zaterdag) bij 't Poldertje moesten ze vluchten en maakten een bange nacht door in het dorp. Maar het dorp bleef gespaard.

Voor de officiële route zouden we deze weg verder moeten volgen tot 't Lééze'npad (Laarzenpad), een wandelpad langs een kreek met natuurvriendelijke oevers. Helaas hebben we al vanuit de auto gezien dat het pad op dit moment niet goed begaanbaar is en dus keren we hier terug naar het kruispunt en slaan rechtsaf de weg langs het Klooster in. (Wie de officiële route loopt, komt daar niet langs, maar het geschiedenisverhaal staat wel in de folder: nonnenklooster, wijkverpleging, consultatiebureau, kleuterschool). Nu zit er een B&B in en een kunstgalerie. Alleen de engel aan de voorgevel en de vorm van het gebouw doen nog aan het oude klooster denken.

Na zo'n 500 m. zien we rechts het overgeslagen krekenpad op de weg af komen en vervolgen we de officiële route door linksaf te slaan, het Turpbos in. Het Turpbos is geen gesloten bos, maar kenmerkt zich door afwisseling en openheid: een schapenweitje met notenbomen, waterputten, een fraai gezicht op het polderlandschap, bijzondere planten. En een picknicktafel voor wie even van de rust en stilte wil genieten of de vogelgeluiden. Het wandelpad door dit in 1995 aangeplante bos leidt uiteindelijk naar de asfaltweg die ons langs de dijk weer terug brengt naar de Parkeerplaats.

De ingekorte route bleek 4 km, de officiële is 6. Toch vonden we het mooi zo. Wie onderweg geregeld stil staat om te genieten van wat er te zien is, is toch al wat langer onderweg. Van de zomer nog maar eens terug om de hele route te lopen.

© Jannie Trouwborst, mei 2020.