Wandeltraining week 17: Ommetje Sas van Gent en herfst in Braakman-Noord

Mijn doel om weer 10 km te kunnen wandelen is bereikt. Nu is het zaak dat met steeds meer gemak te kunnen doen en de opgebouwde conditie vast te houden. Voorlopig zal ik twee wandelingen per week maken. Een van 4 tot 6 km en een van ca. 10 km. En natuurlijk blijven vertellen over de bijzonderheden van de omgeving.

Maandag 21 september: rustdag

Dinsdag 22 september: Deze zomer heeft de gemeente Terneuzen voor al haar 14 kernen een Ommetje laten maken en op de website geplaatst, inclusief informatie. Via een link is het mogelijk de bijbehorende GPX-files op RouteYou.com te downloaden. Het overzicht van al deze Ommetjes vind je: HIER.

De afgelopen weken hebben wij er 7 gelopen: Hoek (Vremdieke), Biervliet , Philippine, Westdorpe (Canisvliet), Zandstraat,  Axel en Zuiddorpe. We zijn dus op de helft. Het is de bedoeling om ook de andere helft nog te lopen. Zo komen hier dus nog voorbij: Terneuzen, Zaamslag, Koewacht, Overslag, Spui en Sluiskil. En vandaag lopen we het Ommetje van Sas van Gent. Het is een van de laatste mooie dagen van deze zomer. Ik maak me al zorgen over de rest van de week, waar voor harde wind, lagere temperaturen en veel regen in Zeeland voorspeld zijn. Hoe dat met de langste wandeling moet? 

In Sas van Gent komen we vaak en de wandeling heeft dan ook niet veel verrassends voor ons. Voor de geschiedenis, andere wetenswaardigheden en informatie over het geweldige museum daar verwijs ik graag naar een eerder blog daarover (KLIK HIER) Het oorspronkelijke rondje is maar 3,8 km. We hebben er zelf dus nog maar een stukje aangeplakt. Dat bracht ons naar de uiterste punt van het schiereilandje in het Kanaal van Gent naar Terneuzen. In de schaduw op een bankje van het uitzicht genieten is niet verkeerd tijdens deze laatste uren van de zomer. De uiteindelijke afstand bleek 4,5 km te zijn met een gemiddelde snelheid van 4,6 km/uur. Op verharde ondergrond loop je nu eenmaal iets sneller, blijkbaar.

De GPX-file van de oorspronkelijke route vind je HIER.

Woensdag 23 en donderdag 24 september: rustdagen.

Vrijdag 25 september: Ik had een geweldig leuke wandelroute opgezocht van ruim 10 km aan de andere kant van de tunnel. De weersvooruitzichten voor vandaag zijn echter zo dramatisch voor Zeeland dat ik het niet aandurf. Storm en slagregens wil je niet meemaken op de Westerscheldedijk bij Ritthem en Fort Rammekens. Dat bewaren we dus maar tot een andere keer.

De ochtend zou tot ca. 12 uur nog droog moeten zijn, de wind zal langzaam aantrekken. Dat betekent dat we nog wel een rondje in de omgeving kunnen maken. Dit keer in de Braakman-Noord: de hoge, oude bomen in Zuid vertrouw ik niet met veel wind. In Noord zijn er daar veel minder van.

De gele route is de langste route in Noord en zou 9 km moeten zijn. Daar moeten we het deze week dan maar mee doen. Na de vele regen die de afgelopen nacht al gevallen is ziet alles er heerlijk fris uit. Hoewel veel bramen er verdroogd uitzien, treffen toch nog een paar plekjes aan waar ze zoet en sappig aan de struiken zitten. Die kun je niet laten hangen natuurlijk. 

Op een bankje vind ik een prachtig beschilderde steen. Ik neem hem mee om later op te zoeken wat "Doodle-stones" zijn. (Op FB vind ik de bijbehorende groep. Het lijkt me wel een leuke hobby. We zullen de steen weer elders neerleggen.)

Veel kruiden lijken opnieuw in bloei te staan, terwijl ook de paddestoelen al hun best doen. De kardinaalsmuts bloeit uitbundig. De gevolgen van extreme droogte in de vorm van lage waterstanden in de doorgaans zo fraaie kreken en poeltjes zijn dramatisch. Sommige zijn totaal uitgedroogd. Er zal nog heel wat regen moet vallen... Halverwege rusten we uit op "onze" picknickbank (gekregen van onze kinderen en kleinkinderen, toen we 50 jaar getrouwd waren). 

Vanwege de toenemende wind en een enkele spat kiezen we niet voor het stuk van ca. 800 m. van de officiële route over de kruin van de dijk, maar voor het fietspad dat er evenwijdig aan loopt. Zo komen we tenminste ook nog langs het vogeluitkijkpunt over de Grote Plas. Via het graspad er tegenover sluiten we even later weer aan op de route.

De spetters beginnen serieus te worden en we besluiten stevig door te stappen. Geen tijd meer voor bramen, foto's en bankjes. Het regent flink als we de auto bereiken, maar eenmaal ingestapt barst de bui pas echt los.

Tijdens onze wandeling hebben we maar 3 mensen gezien: een wielrenner en twee wandelaars. Wat een verschil met vorige week....

We hebben vandaag ruim 8 km gelopen met een gemiddelde snelheid van 4,8 km/uur! De afstand is niet helemaal genoeg, maar vooruit maar. De snelheid is vooral te danken aan het laatste stuk, toen het echt ging doorregenen en we zo snel mogelijk de auto wilden bereiken.

Meer lezen over de wandelmogelijkheden in de Braakman-Noord? Lees er dan over in een eerder blog: KLIK HIER. Onze wandelroute (grotendeels langs de gele pijltjes) staat als GPX-track op RouteYou. Klik daarvoor hier: Braakman-Noord. 

Resultaten zeventiende week

De afgelopen week heb ik 2 keer gewandeld en in totaal ruim 12,5 km afgelegd. De herfst is begonnen. We zullen rekening moeten gaan houden met andere weersomstandigheden.

© Jannie Trouwborst, september 2020.

Sinds 31 mei 2020 in totaal gelopen: 284,5 km (afgerond).

Eindhoven: de Dommel en het DAFmuseum

Stadswandelingen kunnen een uitkomst zijn, als je even niet zoveel kilometers kunt maken. Maar toch is wat natuur ook wel prettig. Een interessante omgeving zou het helemaal compleet maken. Na wat gepuzzel (en een laatste zetje van de NS) kwamen we uit bij Eindhoven. Want zelfs Zeeuws-Vlamingen willen wel eens ergens anders wandelen.

GroeneStadsWissel Eindhoven: Dommel, Parken en Centrum (nr. 478)

Bij mijn Voordeelurenabonnement van de NS heb ik 7 zgn. Keuzedagen, waarop ik eens in de twee maanden een vrije reisdag heb. Mijn partner kan altijd meereizen met 40% korting, maar af en toe krijg ik van NS een aanbieding voor een goedkope dagkaart (€ 8,95) naar een bepaalde bestemming. Dit keer was dat Eindhoven. Dat is wel een eind reizen voor ons, maar omdat we nu toch geen dagwandelingen kunnen maken, was de reistijd niet zo belangrijk. 
Al snel was duidelijk dat er een Groene Wisselwandeling is die precies bij de situatie paste: nr. 478 van 6 km langs de Dommel en door diverse stadsparken. Niet te lang dus en met voldoende natuur. Maar ik wilde ook nog wel graag een museum bezoeken. De route bleek vlak langs het DAFmuseum te komen. Dat was dus goed inpasbaar.

De heenreis

Om kwart over acht zaten we in de auto die ons via de Westerscheldetunnel naar Goes bracht. Met de trein van kwart over negen vertrokken we richting Roosendaal. Daar hadden we 3 minuten om over te stappen op de trein richting Tilburg. Dat viel nog niet mee: onze trein stopte helemaal vooraan het perron op spoor 4a. Wij wisten toen nog niet dat de trein naar Tilburg helemaal achteraan het tegenoverliggende perron 3b klaar stond en wij zaten helemaal voorin onze trein....... Dat werd dus een heel eind rennen over het perron. Zoals mijn dochter later zei: het OV houdt je fit!
In Tilburg was de overstap gemakkelijker: we konden na een paar minuten overstappen in de trein naar Eindhoven die voorreed op hetzelfde perron. Om kwart over elf kwamen we aan op Eindhoven Centraal. Na enig gedoe met onze GPS (geen goede ontvangst in het station) en na raadpleging van de routebeschrijving met kaart konden we na 3 uur eindelijk op pad.

De Dommel

Tot onze verrassing stonden we na nog geen 500 m. gelopen te hebben al aan de oever van de Dommel. Het riviertje slingert zich door Eindhoven en is vrijwel overal aan beide zijden via voetpaden te volgen. Aan mijn behoefte aan een interessante omgeving werd meteen voldaan: langs de Dommel staan talloze informatiebordjes over de industrieën die zich er in de loop van de tijd gevestigd hebben. Met foto's van de vroegere situatie. Textielindustrie, sigarenfabrieken, melkinrichtingen, smederijen: ze moeten zij aan zij gestaan hebben, ongelooflijk hoeveel. Soms is nog iets te zien van dat verleden. Je kunt de foto's vergelijken met wat je nu ziet en dan valt een kapitale woning van een textielbaron op of een appartementencomplex waar vroeger een spinnerij in zat. Het fijne, groene en rustige wandelpad bracht ons bij een brug over de Dommel, waar we linksaf het riviertje overstaken om in de richting van het DAFmuseum te lopen.

 Het DAFmuseum

Ik had wel wat informatie en foto's op internet bekeken van het museum, maar wat we vonden overtrof onze verwachtingen. Allereerst de mogelijkheid om er (na de lange reis) koffie te drinken en later op de dag nog een tosti te eten voor we onze route langs de Dommel weer op zouden pakken. Maar zeker ook de manier waarop het museum verder was ingericht: voor elk wat wils. Beneden staan de grote vrachtwagens: oude, nieuwe, legendarische en militaire. Mijn partner was blij verrast de legertruck te zien staan waarin hij, tijdens zijn diensttijd, rij-instructeur is geweest. De begeleidende film over wat DAF allemaal voor het leger gemaakt heeft, boeide hem.
Een groot aantal opengewerkte motoronderdelen zijn vooral voor de kenners, al stak ik er, na zijn uitleg ook het een en ander over op. Brandweerauto's, de koninklijke bus, een oude streekbus en als blikvanger een open autootje dat de koninklijke familie tijdens hun vakanties in Italië gebruikte. Opnieuw enthousiasme bij mij partner toen we havenvoertuigen ontdekten waarmee hij nog heeft gewerkt: ik wist niet dat DAF zoveel meer maakte dan het bekende autootje.

Op de tussenverdieping bevindt zich de oude smederij waar de gebroeders van Doorn begonnen met hun bedrijf. En een afdeling met de gigantische verzameling voorwerpen en autootjes met het DAFlogo (asbakken, spelletjes, vlaggetjes, bekers enz). Plus de museumwinkel en de al genoemde koffiehoek. Maar wij wilden nog naar boven. Daar bevinden zich de personenauto's. Ook hier via informatiepanelen en opengewerkte modellen een uitleg van de ontwikkeling van de DAFmotoren en over wat er zo speciaal aan is. Daarnaast vele oude en nieuwere modellen, met als sluitstuk de miljoenste DAF ontworpen door Marte Röling. 

De parken

Tijd om een hoofd vol indrukken weer even leeg te laten waaien, dus zochten we de Dommel weer op om de route te vervolgen. Het werd een prachtige wandeling. We passeerden het Van Abbemuseum, een monument voor de slachtoffers van de Herculesramp op vliegveld Eindhoven op 15 juli 1996. We liepen door parken met mooie beelden, langs statige 19de eeuwse villa's en door wijken met de kenmerkende jaren 30 stijl. Op de andere oever van de Dommel liepen we terug richting het centrum. We passeerden de poort van het Sint-Catharinakerkhof, maar hadden helaas geen tijd meer voor een bezichtiging. En weldra stonden we op het Stadhuisplein en vlak daarna voor de indrukwekkende Catharinakerk. Hier begonnen ook de winkelstraten, de drukte en het lawaai. De terrassen op de Markt zaten overvol, na alle rust van de Dommel, de parken en in het museum werden we erdoor overvallen en wisten niet hoe snel we bij het station moesten komen.

De terugreis

Het was te laat om nu aan de terugreis te beginnen met een lege maag. Gelukkig vonden we in de stationshal een plekje waar we even iets eenvoudigs konden eten. Om kwart voor 6 zaten we weer in de trein naar Tilburg. De overstap daar ging voorspoedig en ook in Roosendaal hadden we dit keer geluk: recht oversteken. De auto stond nog trouw op ons te wachten in Goes en om half negen staken we de sleutel weer in het slot van onze voordeur in Zeeuws-Vlaanderen.
Moe, maar voldaan, met 8 km in onze benen om bij te schrijven en met heel veel fijne indrukken om weer even op te teren.

© Jannie Trouwborst, februari 2018.

Voor Groenestadswandeling Eindhoven KLIK HIER.
Voor het DAFmuseum KLIK HIER.

De stand tot zover: 78 km in 18 tochten.

Pelgrimstocht in mistig Middelburg

Dat mist een monumentenstad als Middelburg iets mysterieus kan geven, ontdekten we afgelopen donderdag toen we er een stadswandeling maakten van het Zeeuws Archief. Nu lange natuurwandelingen even niet mogelijk zijn, zit er weinig anders op als je er toch even tussenuit wilt. Maar dat was, zeker in dit geval, een goede keus. Ook al kennen we Middelburg goed, we ontdekten toch weer nieuwe, mooie plekjes.

Het Zeeuws Archief

Vanwege een andere hobby (genealogie) kom ik geregeld in het Zeeuws Archief. Dat is dan ook de plaats waar we onze stadswandeling beginnen. Na de busreis van Terneuzen naar Middelburg en de wandeling van het station naar het Zeeuws Archief kopen we er "Speurtocht 3: Pelgrimstocht langs kloosters en kerken" uit de serie De geschiedenis ligt op straat. Onder het genot van een verse cappuccino bekijken we de route en de informatie over de bezienswaardigheden onderweg. Daarna bezoeken we eerst de tentoonstelling Middelburg 800 jaar stadsrechten in de kelders van het archief. Een onderdeel daarvan vormt een interactief tableau waarop de verwoestingen van de stad door de bombardementen in de Tweede Wereldoorlog te zien zijn en de restauraties nadien. Dat die voortvarend en kundig zijn opgepakt zullen we tijdens de stadswandeling zelf vaststellen. 

Wat houden deze speurroutes in? 

Om leerlingen (tussen de 8 en 14) op een aansprekende manier ‘anders’ te laten kijken naar de geschiedenis van Middelburg ontwikkelt het Zeeuws Archief een serie speurtochten door de stad. Elk met een eigen thema. De aantrekkelijk vormgegeven speurtochten voeren de leerlingen langs plaatsen in de stad die verbonden zijn aan een bepaald thema en geven achtergrondinformatie daarover. Aan de hand van wat ze zien en lezen kunnen de leerlingen vragen beantwoorden. In het midden van de speurtochten is een plattegrond opgenomen waarop de route is afgebeeld. Rondom de plattegrond staan afbeeldingen van de plaatsen waarlangs de tocht gaat. De speurtochten beginnen altijd bij het Zeeuws Archief. Er zijn momenteel vier speurtochten verkrijgbaar:

1. Ontdekkingstocht door het VOC-verleden van Middelburg (2002, herdruk 2009).
2. Geboeid door het Zeeuwse slavernijverleden (2004, herdruk 2010).
3. Pelgrimstocht langs kloosters en kerken (2008).
4. Wederopbouwroute Middelburg herrijst uit zijn as (2010).
(Tekst: Zeeuws Archief).

Is dat dan ook iets voor volwassenen? Ik vind van wel. De begeleidende teksten bevatten bekende feiten, maar die zijn, bij mij althans, niet meer helemaal paraat. Zeker niet op het gebied van godsdienst. Daarnaast staan er leuke wetenswaardigheden in die nieuwe kennis opleveren. Of je wordt gewezen op details bij de gebouwen die anders niet opgevallen zouden zijn. Extra interessant: in de zomermaanden worden op donderdagen de openkerkdagen gehouden. Tenslotte heeft wie goed om zich heen kijkt op deze route van 3,5 km genoeg andere dingen te zien: Poëzie op de gevels van de oude gebouwen, gevelstenen, huisnamen (bijna elk huis heeft er een), prachtige oude pandjes, winkeltjes, galerieën, beelden. En uiteraard zal dat ook gelden voor de andere routes: soms zullen ze elkaar overlappen, maar doordat het thema steeds wisselt, zijn ze allemaal boeiend. We zullen er zeker nog eens één gaan lopen. De routes kosten €4 per stuk.

Boekhandel De Drvkkery

Wie de weg kent, kan zonder problemen af en toe afwijken van de route. Dat doen we dan ook, deels vanwege foto's die ik wil maken van de voormalige kosthuizen waar mijn oudoom verbleef begin 1900 tijdens zijn opleiding aan de Rijkskweekschool. Maar ook om even te lunchen. Op de Markt is keus genoeg en op de bovenverdieping van Restaurant De Vriendschap kijken we tijdens het eten uit over de drukke donderdagmarkt beneden ons.
Voor we de tocht vervolgen lopen we nog even binnen bij Boekhandel de Drvkkery, een begrip in Middelburg. Niet alleen vanwege de gezellige en goed gesorteerde boekhandel, maar ook vanwege de inpandige brasserie. Op marktdag is daar weinig plaats, maar anders is het er goed eten. En ook vanwege de evenementen die er geregeld worden georganiseerd.

Wij komen echter voor de Tourist Shop, die voor in de boekhandel zit, om te kijken welke wandelroutes die nog in de aanbieding heeft voor Middelburg. We liepen al eens de Poëzieroute (KLIK HIER VOOR EEN VERSLAG) nummer 10 uit de reeks stadswandelingen van Middelburg. 

Met deze thematische wandelboekjes (€2,50) kunt u zelf op pad in Middelburg.
1. Beroemde Middelburgers
2. Wederopbouw
3. Maritiem Middelburg
4. Monumenten
5. Kerken van Middelburg
6. Markten en pleinen
7. De Bolwerken
8. Moderne architectuur
9. Drie Middelburgse wijken
10. Sprekende gevels
De routes voeren u vooral langs historische bezienswaardigheden in de binnenstad. U loopt in ongeveer een uur tot anderhalf uur door de binnenstad en ziet telkens een ander aspect van de rijke Middelburgse geschiedenis. (Tekst: Tourist Shop). 

De Tourist Shop heeft nog veel meer boeken en routes over Middelburg en Zeeland. Wij kochten voor € 2,95 een mooie pocket van 95 pagina's met de titel Wandelen door Middelburg en Veere. Vol kleurenfoto's en twee uitgebreide wandelingen door Middelburg en één door Veere met heel veel achtergrondinformatie. Die gaan we zeker nog eens bij mooier weer uitproberen. 

De Bolwerken 

Waar we deze keer niet geweest zijn, zijn de Bolwerken. Bij de ingang van de tentoonstelling in het Zeeuws Archief werden kaarten van Middelburg vanaf 1270 tot 2017 geprojecteerd. Langzamerhand zie je de stad veranderen. Toen Middelburg eenmaal een echte stad was (met stadsrechten) kwam er rondom een echte middeleeuwse stadsmuur te liggen. Later waren er uitbreidingen. Een geheel nieuwe renaissancistische omwalling kreeg de stad tussen 1595 en 1598. Op alle latere kaarten is te zien hoe de oude stad zich binnen deze structuur handhaafde. Pas na de Tweede Wereldoorlog breidde Middelburg uit in het buitengebied. De vestingwerken werden gelukkig niet gesloopt! Nu kun je over de daaruit voortgekomen Bolwerken een aantrekkelijke wandeling maken van ca. 6 km. Zie daarvoor ook het blog Dream the World van Carolien (KLIK HIER).

Groene Wisselwandelingen 

Wie liever met GPS wandelt, kan ook nog terecht op de Wandelzoekpagina.  KLIK HIER voor Groene Wisselwandeling 453 van 8 km of  KLIK HIER voor Groene Wisselwandeling 122 van 11 km. Beide wandelingen starten en eindigen bij het station van Middelburg.

© Jannie Trouwborst, januari 2018. 

We gaan een nieuwe poging doen om de 1000 km te halen dit jaar, ook al begint het met veel kleine rondjes. Na twee weken staat de teller op: 30 km.